ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԵՌՈՒՍՏԱԸՆԿԵՐՈՒԹԻՒՆՆԵՐ …

                            Հայաստանի  հեռուստաընկերութիւններ՝

                        ներհայկական  խտրականութեան  փարոսներ

                                              TV channels of Armenia –

                                intraarmenian  discrimating  headlights

 

Հակառակ քսան տարին բոլորած «անկախ հայրենիքի» ինչ որ տարածքի վրայ բանեցուած հայկական իշխանութեան՝ Հայաստանեան Հեռուստաընկերութեանց հաղորդումները կ՛արտացոլեն ո՛չ այլ ինչ, քան խտրական լուսարձակումներ:

«Ամանորեան», «Ս. Ծննդեան», «Ձմեռ պապիկեան», «Ձիւնանուշեան» ու «Տոնածարեան» այս տօնախմբական օրերուն, առնուազն մխիթարական պիտի ըլլար հայաստանեան հեռուստահաղորդումներու մէջ ներառուած տեսնել արտերկրի  հայութիւնը:

Ափսոս սակայն, եւ հակառակ այս իրողութեան, Հայաստանեայց հեռուստաալիքները դարձած են Հայաստանցի հայու լուսամատակարարման  փարոսներ:

Անկախաբար ներհայկական մակարդակի վրայ գոյութիւն ունեցած զարմանազան խտրականութեանց,  ըլլան  անոնք  ներգաղութային  կամ  միջգաղութային,  սակայն   հայրենիք – սփիւռք  հիմնական այս հայաշխարհները գոնէ մէկզմէկ լրացնելու եւ համահաւասար իրաւունքներ բաշխելու առանձնաշնորհումէն  օգտուէին:

Հարկ չկայ սփիւռքեան որոշ հոսանքներու նման երեսպաշտութեամբ տապլտկիլ, որոնք ո՛չ միայն մատները չեն ուղղեր թարախին վրայ, հապա կ՛ընդօրինակեն ու կը համակերպին, որով իբրեւ թէ ցոյց պիտի տան թուրքին, թէ հայերս՝  Հայաստան  կամ  այլուր,  ՄԷԿ ենք, ու մեր միջեւ  որեւէ տարակարծութիւն  չկայ:

Արեւմտեան Հայաստան ու արեւմտահայերէն, կարելի է հաստատել, որ գոյութիւն անգամ չունի Հայաստանեան հեռուստաընկերութեանց հաղորդաշարերու մէջ, բացի հատ ու կտոր ուխտագնացներու վերաբերեալ «րեպորտաժներ» դէպի Երկիր,  «տուրիստական»   տարազներով:

Ասոր հակառակ, ականջնիս զզուած է «սերիալներու մաֆիոզո-ներէն», իրենց «ախրանիք-ներէն», «կրիս-ներէն» ու «կիւլլել-ներէն»,  «թեմա-ներէն»   «արա-ներէն»   ու   «ապեր-ներէն»  . . . :

Առաւել, Հնդկական «կինոներու» հետ մրցակցութեան ելած «սոդոմ – գոմոր», երբեւէ  չխնդացող  դիմագծով ու տխրադէմ երեւոյթներու  մէկ  այլ  «սերիալներէն»  . . .  :

Առանց  մոռանալու  նաեւ  անգլերէն  երգերով  սերիալները:

Ուրիշ   թեմա   չկա՞յ:

Արեւմտահայերէնով լուրերու անյաջող  հաղորդումներ տեղի ունեցան հակիրճ ժամանակով, բայց եւ այնպէս շուտով անհետացան  «ուղիղ  եթերէն»:

Հետաքրքրական է օրինակ, թէ ի՞նչու «Ամանորեայ» պատգամներու կարգին տեղ չի տրուիր արտասահմանի հայոց:

Արդեօք արտերկրի մէջ որակեալ երգիչ – երգչուհիներու պակա՞ս կայ, որպէսզի քիչ մըն ալ անոնք զարդարէին Հայաստանեան բեմէրը:

Հայաստանի  երկինքը  աստղ  մնա՞ց,  որ  չէ  թափած  երկրի վրայ:

Իսկ այն կարծեցեալ կատակերգակ փանջունի զեվզէկները, որոնք  սփիւռքահայը նուաստացուցած են «կոր» ու «ակամ» մակարդակի, եւ կամ պարզապէս «սփիւռքահայ տուրիստներու»  . . . .  :

Ներհայկական խտրականութեան նմանօրինակ արտացոլում մը, յար եւ նման է միջազգային մակարդակի ցեղապաշտութեան՝ Ռասիզմի, զոր կը կիրարկեն իրենք զիրենք գերադասող ու նախապատուող  ամէն  իւրայատուկ  հաւաքականութիւն՝   ինչպէս    ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ   հեռուստաընկերութիւններ:

Սփիւռքեան պախարակելի կացութիւնը, որ արդիւնքն է կուսակցականապաշտ գոյութենականութեան՝ երբեւէ չէ յաջողուած հայկական դրամական ամրոցները ըստ այնմ օգտագործելու, որպէսզի աշխարհասփիւռ հայը ի՛ր հայկական հեռուստաալիքներով քայլ պահեր համահայկական յառաջխաղացքի հետ, որպէսզի օտարանալու վտանգէն պաշտպանուելով, տեղական  պատկերասփիւռներու տրամադրած մէկ քանի վայրկեաննոց հաղորդումներէն չտարուբերուէին:

Այսօր, հայկական լիիրաւ հեռուստակայաններու շնորհիւ ամբողջ հայութիւնը առանձնաշնորհումը պիտի ունենար ՀԱՄԱՀԱՅԿԱԿԱՆ հաղորդումներու սփռումէն յագենալու՝  փաստելու մնացած յառաջդիմած ժողովուրդներուն, որ եթէ հնագոյն ժամանակներէն կը գոյատեւենք մինչեւ օրս՝  պատճառ ունինք:

Դժբախտաբար սակայն, Սովետական կարգերու կարծեցեալ փլուզումէն ի վեր, յատկապէս ճահել ճուվելեկներու ամբոխը աչքածակութեամբ տառապած, չտես տեսաւի վարդապետութիւնը փաթաթած, չեմ գիտեր ինչու օտարներուն նման դառնալու եւ հաւասարելու մշտնջենական հոգեվարքի մէջ են  Հայաստանի հեռուստաընկերութիւններու շնորհիւ:

Կարելի  չէ՞  առնուազն  շաբաթական  մէկ  թողարկում  տրամադրել  «սփիւռքահայ  տուրիստներին»  . . .  :

Բնականաբար, մանաւանդ, որ պատմական ու յեղափոխական դրուագները անպակաս են հաճոյակատար ներկայացումներու համար, հակառակ  կուտ-կորկոտ  չունեցող  Ծագումով  հայեր   կամ   Աշխարհի  հայեր  հաղորդումներուն:

Ինչու՞  այլ  երկիրներու   նման  եթերը  ողողել  ամերիկոֆիլ  սիւժեներով . . . :

Բարեբախտաբար, կա՛յ տարեց դասակարգի խոհեմ ու մաքրամաքուր հայորդիներ՝ նորմալ մտածողներ, եւ բուռ մը երիտասարդներ, որոնք նոյնպէս դժգոհանքով լցուած,  ելքի  ու  դարմանումի  կոչեր  կ՛ուղղեն:

Բան  չունի՞ անելիք  այս  առումով  «սփիւռքի  նախարարութիւնը»:

Ինչու  չէ  նաեւ,  մշակոյթի  նախարարութիւնը,  իր  Սասունցի  նախարարով:

Տակաւին չեմ անդրադառնար ներքաղաքական հրապարակի վրայ չափազանց կարեւոր ներդռում ունենալու իրաւունքով օժտուած արտասահմանցիների  մասնակցութեան վերաբերեալ՝  պետական, կառավարական ու խորհրդարանական կառոյցներու ընդմէջ:

Իրաւական  հիմքերը  գտանելու  կարելիութիւնները  չեն  պակսիր:

 

Հայաստանի Հեռուստաընկերութիւնները պիտի կարողանա՞ն գէթ մէկ «Ամանոր» համայն հայութեան փարոսը դառնալ՝  ոչ հայաստանցիներով  միաժամանակ,  ԱՆԽՏԻՐ:

ՖԻԼԻՓ   ՍԱՍՈՒՆ  /  PHILIP  SASOUN

Յունուար / January 6th,  2013


Comments are closed.