ծնունդդ շնորհաւոր Հերովդէս ???

 

«ծնունդդ շնորհաւոր Հերովդէս»

« happy birthday Herod » ???

(Herod’s birthday-Georges-Rochegrosse-french-Salome-dancing-before-king-Herod-1887-joslyn-art-museum)

Վերջապէս մի քանի յարկանի տորթ բերելու փոխարէն հրամայուեցաւ բերել

«Յովհաննէս Մկրտչին գլուխը՝ սկուտեղի մը վրայ »։ ՄԱՏԹԷՈՍ – MATTHEW 14:3-11

ԱՍՏՈՒԱԾԱՇՈՒՆՉԸ ԵՒ ԾՆՆԴԵԱՆ ՕՐԸ

THE BIBLE & THE BIRTHDAY

Ամբողջ Աստուածաշունչի մէջ երկու անգամ միայն ուղղակիօրէն ծննդեան տարեդարձի դէպքեր նշուած են, որոնց ընթացքին կայացած է մահավճիռ:

Երբ հացագործը տեսաւ որ աղէկ մեկնութիւն տուաւ, ըսաւ Յովսէփին. «Ես ալ երազիս մէջ տեսայ, որ գլխուս վրայ երեք ճերմակ սակառ ունէի եւ ամենէն վրայի սակառին մէջ Փարաւոնին համար հացագործի շինած ամէն տեսակ կերակուրներէն կար ու թռչունները կ՚ուտէին զանոնք գլխուս վրայի սակառէն»։ Յովսէփ պատասխան տուաւ ու ըսաւ. «Ատոր մեկնութիւնը այս է. Երեք սակառը երեք օր է. երեք օրէն յետոյ Փարաւոն վրայէդ պիտի վերցնէ քու գլուխդ ու քեզ ծառէ մը պիտի կախէ եւ թռչունները քու մարմինդ պիտի ուտեն»։

Երրորդ օրը Փարաւոնին ծննդեան օրն էր, ուստի իր բոլոր ծառաներուն խնճոյք ըրաւ եւ իր ծառաներուն մէջ գլխաւոր մատռուակն ու գլխաւոր հացագործը բանտէն հանեց ու դարձուց մատռուակապետը իր պաշտօնին եւ անիկա գաւաթը Փարաւոնին ձեռքը տուաւ. Բայց հացագործը կախել տուաւ, ինչպէս Յովսէփ մեկներ էր անոնց։ ԾՆՆԴՈՑ – GENESIS 40:16-22

Ծննդեան օրուայ դէպքին վերաբերեալ առաջին արձանագրութիւնն է ասիկա, որու առթիւ մահապատիժ տրուեցաւ: Տե՛ս Ծննդոց 40:1-23

Khakaure Senusret III (Sesostris III) Փարաւոնն էր, որ իր կարգին երկու տարի ետք «պարարտ ու զազիր տեսքով երինջներու» երազը տեսնալով Եգիպտոսի մէջ յաջորդականօրէն «առատութեան» ու «սովի» տարիներ ապրեցան՝ դարձեալ Աստուծմէ շնորհուած Յովսէփի մեկնաբանութեան հիմամբ (19-րդ դար, Ն.Ք.): Ծննդոց – Genesis 41:1-36

Երկրորդ ուշագրաւ ծննդեան օրը վերեւ նշուած եդոմացի հրեայ Հերովդէս չորրորդապետին կը վերաբերի (Ա. դար, Ք.Ե.):

Աստուածաշունչի որոշ թարգմանութիւններ Յոբայ առաջին գլուխ, 4-րդ համարի մէջ տեղ գտած «օր» բառը թարգմանած են «ծննդեան օր», մինչդեռ եբրայերէն բառը ճշտիւ այդ իմաստը չունի:

yō-w-mōw; יוֹמ֑וֹ

his day

«իր օրը»: Բայց ծննդեան օրուան համար կազմուածքը նոյնը չէ:

http://www.studylight.org/interlinear-bible/genesis/40-20.html

* * *

Աստուածաշունչի մեկնաբանութեան աղբիւրներ Յոբի եղելութիւնը սխալ բացատրութեամբ կը ներկայացնեն, շարունակելով ծննդեան օրուան ակնարկելով Յոբի տարեց որդւոյն տունը տեղի ունեցող կերուխումին համար, ինչ որ խորքին մէջ այդ առումով ոչ մէկ ճշդութիւն կայ: Տե՛ս Յոբայ, գլուխ առաջին:

Այնպէս որ, Յոբի տրտունջը երրորդ գլուխով նկարագրուած՝ որտեղ զանազան արտայայտութիւններով «Կորսուի այն օրը, որուն մէջ ես ծնայ,

Այն գիշերը, որուն մէջ ըսին թէ ‘Արու զաւակ մը ծնաւ’» կ՛ըսէ, ինքնին փաստ մը չէ զաւակներուն հացկերոյթները վերագրելու ծննդեան օրուան: Յոբայ – Job 3:3

«Ծնունդդ շնորհաւոր»-ներու հանկերգները իրենց տօնական մթնոլորտներով եւ շատ անգամ արտառոց, չափազանցուած ու չտես տեսաւի վիճակներով ոչնչով կ՛արդարացնեն Աստուածահաճոյ կենցաղի մը փաստը:

Աստուծոյ ամենահաւատարիմ ծառաներէն մինչեւ Միածին Որդւոյն ծննդեան օրն անգամ չէ նշուած Սուրբ Գրոց մէջ եւ «Յիսուսի ծնունդ» կապիկութիւնները պարզապէս հեթանոսական տօնակատարութենէն ընդօրինակուեցաւ սատանայի եղծանած քրիստոնեայ «եկեղեցիներու» կողմէ:

«Ծննդեան տօն», «Քրիստոսի ծննդեան եկեղեցական տօն», «կաղանդ», «կաղանդ պապա» ո՛չ դեկտեմբեր 25, ո՛չ 31 եւ ոչ ալ հայոց յունուար 6-ն է: Հետեւաբար «քրիստոնէութեան հայացում» երգող փանջունիներու զառանցանքները Աստուածաշունչի ճշմարտութիւն պիտի չկերտեն:

Քրիստոսէ երկու հազար տարի առաջ կռապաշտներու տօնախմբութեան շարժառիթն էր դեկտեմբեր 25-ը, որու ընթացքին մարդկային (երեխաներու) զոհաբերութիւններ կը կատարուէին, որոնք ձմեռնային արեւադարձի այդ օրը կը համարէին արեւու «վերածնունդը», օրերու երկարելուն պատճառաւ:

Արարողութիւնները դարձած են համատարած բոլոր ցեղախումբերու պարագային, որոնց կարգին «հայ» անունը շինողներ, եւ որոնց փշրանքները մինչ օրս կը գոյատեւեն «հայարիականութիւն» հաջող սատանայի որսաշուներու կողմէ: Ասոնք ալ ըստ պատշաճի կը փառաբանեն «լոյսի ու ջերմութեան աստուածը» …:

* * *

Ծննդեան օրուայ տօնակատարութեան չգոյութիւնը Առաքեալներու քարոզչութեան ժամանակին, յաւելեալ հաստատում է Ս. Գրային անսկզբունքայնութեան:

«Ծնունդդ շնորհաւոր Պետրոս ջան …», «Պօղոս ջան …», «Փիլիպպոս ջան …» գոյութիւն չունին «նոր կտակարան» համարուած աւետարաններու եւ նամակներու մէջ:

«Բարի անունը՝ հոտաւէտ իւղէն

Ու մահուան օրը ծննդեան օրէն աղէկ է»։

ԺՈՂՈՎՈՂԻ – ECCLESIASTES 7:1

Սողոմոն իմաստունի այս խօսքը մահուան փառաբանութիւն չի բովանդակեր, որովհետեւ մահուան օրը կը վերհանուին մարդու սխրագործութիւնները, կամ ալ չարագործութիւնները:

Մահը ինքնին առկախեց Աստուծոյ հիմնական նպատակը մարդկանց համար, որն էր՝ Յաւիտենական Կեանք երկրի վրայ:

Սակայն Քրիստոսի Թագաւորութեան միջոցաւ պիտի վերահաստատուին Աստուծոյ բոլոր նպատակները, զորս խափանած է ինք՝ սատկելու դատապարտուած սատանան ու գործակալութիւնները:

«Բայց ամէն մէկը իր կարգովը. առաջին պտուղը Քրիստոս, ետքը Քրիստոսինները՝ իր գալու ատենը. Անկէ ետք կու գայ վախճանը, երբ թագաւորութիւնը պիտի տայ Հօր Աստուծոյ ձեռքը, երբ խափանէ ամէն իշխանութիւն եւ ամէն պետութիւն ու զօրութիւն։ Վասն զի ան պէտք է թագաւորէ մինչեւ բոլոր թշնամիները իր ոտքերուն տակ դնէ։ Վերջին թշնամին որ պիտի խափանուի՝ մահն է։ Վասն զի գիրքը կ՚ըսէ. «Ամէն բան անոր ոտքերուն տակ հնազանդեցուց».

Ա. ԿՈՐՆԹԱՑԻՍ – I CORINTHIANS 15:23-26

«Ամէն բան անոր ոտքերուն տակ հնազանդեցուց».

[Տե՛ս Սաղմոսաց – Psalms 8:6

«Քու ձեռքերուդ գործերուն վրայ իշխան դրիր զանիկա.

Ամէն բան անոր ոտքին տակ դրիր»].

ՖԻԼԻՓ ՍԱՍՈՒՆ / PHILIP SASOUN

26 Յուլիս – July 2017

 


Comments are closed.