ՍԱՍՈՒՆ - ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆ SASOUN - WESTERN ARMENIA

Expandmenu Shrunk

ՀԱՅԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆ – ARMENOCIDE / 2

            KADIR - human_cost of war

 J.  KADIR  CANNON

” WHO  IS  TELLING  OUR  STORY “

                                                          cain and abelkill

The  hidden  roots  of   modern  day  Turkey

By Ian Greenhalgh on July 30, 2015

A  century  on  from  the  Armenian  Genocide,  is  Turkey  attempting  to  repeat  history ?

ataturk.sivascongress-640x449

              Kemal  Ataturk  in  the  centre  making  the  Masonic  ‘Hidden  Hand’  sign

armenian-children-640x428

 

                                     Starving  Armenian  children,  victims  of  genocide

armenia.genocide.map_-640x501

 

READ  MORE = >

http://www.veteranstoday.com/2015/07/30/the-hidden-roots-of-modern-day-turkey/

cain and abelkill

 

cain and abelkill

 

VIVE L’ARMÉNIE !  L’Arménie n’oubliera jamais  le  génocide  perpétré  contre son  peuple

http://allainjules.com/2015/04/25/vive-larmenie-larmenie-noubliera-jamais-le-genocide-perpetre-contre-son-peuple/comment-page-1/#comment-677123

Posted on avr 25, 2015 @ 8:03

L’Arménie, ex-république soviétique, et sa nombreuse diaspora à travers le monde, luttent depuis des décennies pour que les massacres perpétrés par les forces ottomanes entrez 1915 et 1917 soient reconnues en tant que génocide. Mais la Turquie moderne, héritière de l’Empire ottoman, rejette catégoriquement ce terme, et les relations entre les deux pays sont dans l’impasse depuis lors. Hier, l’Arménie commémorait vendredi, en présence notamment de François Hollande et de Vladimir Poutine, le génocide perpétré contre sa population en 1915 par les Turcs ottomans.

Plus tôt dans la journée le président arménien Serge Sarkissian avait déposé une gerbe de fleurs au Mémorial, situé sur les hauteurs de Erevan. Il était accompagné par des diplomates étrangers, qui ont également déposé chacun une rose jaune. Après une minute de silence à la mémoire des victimes, M. Sarkissian a «remercié» les dirigeants étrangers venus prendre part aux commémorations, promettant que «rien ne sera oublié». «Nous nous souvenons et nous exigeons» la reconnaissance du caractère génocidaire des massacres perpétrés par les Turcs ottomans entre 1915 et 1917, a ajouté le chef de l’État arménien.

Après la cérémonie officielle, des centaines de milliers d’Arméniens sont attendus pour une procession au Mémorial du génocide, l’endroit le plus visité du pays, où ils déposeront des bougies et des fleurs près de la flamme éternelle. Des cérémonies commémoratives organisées par de nombreuses diasporas arméniennes auront également lieu de Los Angeles à Stockholm, en passant par Paris et Beyrouth. Les Arméniens estiment qu’un million et demi des leurs ont été tués de manière systématique entre 1915 et 1917, pendant les dernières années de l’Empire ottoman, et une vingtaine de pays, parmi lesquels la France et la Russie, ont reconnu qu’il s’agissait là d’un génocide. La Turquie récuse ce terme et évoque pour sa part une guerre civile en Anatolie, doublée d’une famine, dans laquelle 300 000 à 500 000 Arméniens et autant de Turcs ont trouvé la mort.

Ces célébrations interviennent au lendemain de la canonisation par l’Église arménienne des 1,5 million de morts dans ces massacres, pendant la plus importante canonisation en nombre jamais décidée par une Église chrétienne.

cain and abelkill


AGHET : 1915 – le génocide arménien par Richard-MALLIE

cain and abelkill

 

                    ՀԱՅԿԱԿԱՆ   ՄԱՍՆԱԳԻՏԱԿԱՆ   ԹԵՐՈՒԹԻՒՆՆԵՐ

shant-tv-ardyom-yerganian

ՇԱՆԹ հեռուստակայանի սոյն հաղորդումը անկախաբար տեղեկագրողական – reportorial  գնահատելի արհեստավարժութեան, միւս կողմէ անգամ մը եւս ջուրի երես կը բերէ հրաւիրեալ  «խորհրդատուներու»  մասնագիտական  մակարդակի  թերութիւնները:

Նախ եւ առաջ, յայտագրին մասնակցելու որեւէ արտասահմանեան «մասնագէտի» պակասը, անգամ մը եւս կը յայտնէ Հայաստանեան պատկերասփիւռի  խտրական – discriminating   վերաբերմունքը:

Անդրադառնալով հաղորդման, ի յարգանս հրաւիրեալ «քաղաքագէտներու», «իրաւագէտներու», «մասնագէտներու», «ակադեմիկոսներու», «տնօրէններու», «վարիչներու», . . . արտայայտած տեսութիւններուն՝ շրջահայեցութեան պակաս մը կար՝ Աստուծոյ Թագաւորութեան ընդդէմ արդէն իսկ հաստատուած Սատանայի կայսրութեան  լծակները  չկարողանալ  մատնանշելով:

Արդեօք  սրատեսութեան  պակասի  խնդի՞ր  է  սա:

Պատասխան՝  ԱՅՈ:

Արդեօք գաղտնուսական – esoteric սատանայութիւնները անտեսելու կամայականութիւ՞ն  կայ:

Պատասխան՝  ԱՅՈ:

Արդեօք  «Եկեղեցին Հայկական»  զլացա՞ւ  հայկական ամբոխը  հոգեւոր  սնունդով  մատակարարելու:

Պատասխան՝  ԱՅՈ:

Արդեօք հայկական «աւագանին» հազարամեայ վկայութիւն ունի՞ հակա-հայ  մասնագիտական  թերութիւններու:

Պատասխան՝  ԱՅՈ:

 

ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ  ԵՒ  ԻՐԱՒԱԿԱՆ  ԳՈՐԾՕՆՆԵՐ

Քաղաքական.

Միջազգային քաղաքականութիւնը հայկական դատը թափած է ցեղասպանութիւն   աղբի  տոպրակին  մէջ:

Իրաւական.

ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆ բառը իւրայատուկ իմաստաւորում չի կրեր, երբ նկատի ունենանք ոճրագոծութեան հիմքը՝   ՄԱՐԴԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆԸ:

Առաջին աշխարհամարտին մօտ 20 միլիոն մարդոց արիւնները թափողները ոճրագործութեան առումով նուա՞զ ստորոգութեամբ կը դատապարտուին, քան ցեղասպանական ոճրագործութեամբ արիւն թափողները:

Երկրորդ աշխարհամարտին 40 միլիոնէ աւելի մարդկանց արիւնները թափողները ոճրագործութեան առումով նուա՞զ քրէական յանցանքի չափանիշ կը կրեն քան ցեղասպանական ոճրագործութեամբ արիւն թափողները:

Իսկ ի՞նչպէս որակել քաղաքացիական կռիւներու պատճառաւ թափուած մարդկանց արիւնները, այսինքն դարձեալ մարդասպանութիւնները:

ՔԱՂԱՔԱՑԻԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆ ??

Հազարաւոր տարիներէ ետք՝ քսաներորդ դարակէսին, ինչ որ special ժողովուրդի զաւկի հնարած բառակապակցութիւնը ոչինչ կը փոխէ ԱՍՏՈՒԾՈՅ սահմանած օրէնքի առումով: Որովհետեւ այդ բառակապակցութիւնը ոչ թէ նպաստած է ԲՈԼՈՐ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴՆԵՐՈՒ արիւնահոսութեան դատապարտման, այլ դարձած  է  քաղաքական  բառախաղ:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմէն ի վեր ցեղասպանութիւն բառախաղի քաղաքականացումը հետզհետէ առաւելաբար փաստուած իրողութիւն է, ի մասնաւորի երբ կը վերաբերի ՀԱՅՈՑ ԴԷՄ ԻՐԱԳՈՐԾՈՒԱԾ  ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ:

Իսկապէս, քսաներորդ դարու առաջին ցեղասպանութիւնը համարուած հայերու դէմ կատարուածը տակաւին իրաւադատութեան չէ արժանացած:

70ականներու Գամպոտիայի ոճրագործութիւնները, 90ականներու Րուանտայի եւ Եուկոսլավիոյ ոճրագործութիւնները ունեցան իրենց յատուկ դատարանները – special tribunals, բայց հայերը ոչ: Նիւրեմպերկը գլխաւորաբար հրեաներու դէմ գործադրուած ոճիրը դատապարտելու  չէր  կազմուած:

Սակայն Պաղեստինի ոտնակոխումէն ի վեր (1948թ.) Իսրայէլեան պետութեան հաստատումը ճամբան հարթեց մի քանի տարիներ հազիւ անց (1952-53թթ.) Արեւմտեան Գերմանիոյ հետ համաձայնութիւններու կնգման, որով հարիւրաւոր պիլիոններու (մարգ) գումարներ վճարուեցան ու կը վճարուին մինչեւ օրս, իսկ այսօրուայ ամբողջական Գերմանիան Իսրայէլին ձրիօրէն մատակարարած է 4 հիւլէական սուզանաւեր, ու տակաւին երկու հատ ալ յաջորդող տարիներուն յանձնումի ծրագրուած: Եւ Իսրայէլ կը մնայ տարածաշրջանի միակ հիւլէական  ուժի  տիրացուն:

Աւելի վատ տակաւին, երբ այլ ժողովուրդներու կարգին երկրորդ աշխարհամարտի ընթացքին արիւնահեղութեան ենթարկուած հրեաներու սիոնական այսօրուայ վարչակարգը ինք կը կիրարկէ ոճրագործութիւն՝  ընդդէմ  պաղեստինցիներուն:

Ուստի հրեական «հայրենիք» եւ պետութիւն գոյութիւն չունեցած ժամանակաշրջանին հրեաներու կրած ոճրագործութիւններու հեղինակները յաջորդական բուլերով դատապարտուեցան ու վնասից հատուցումներ կը յատկացուին, միւս կողմէ հայկական հայրենիք (արեւելեան՝ առանց պետականութեան) գոյութիւն ունեցած ժամանակաշրջանին հայերու կրած ոճրագործութիւնները (մեծապէս արեւմտեան Հայաստանի) ո՛չ արդարահատուցման եւ ո՛չ վնասահատուցման  արժանացան:

Հայկական աշխարհը յիշատակման տարեթիւը ճշդած ըլլալով 1915ը, այսօրուայ դրութեամբ ահաւասիկ 100 տարի ետք՝ 2015ը կը յիշատակէ կուտ կորկոտ  չունեցող  նոր  լոզունգով  ու  ծաղիկով . . . ???

Չի բաւեր, որ տարիներ առաջուընէ իրենք իրենց avance տուած էին անգործունէութեան սահմանմամբ՝ 100ամեակի «տարեդարձի ու ոգեկոչման»   նախապատրաստական  աշխատանքներու  համար …:

Մինչեւ ցեղասպանութիւն բառի «հնարքը» (1944-45թթ.), կոտորած, ջարդ, սպանդ բառերով յիշատակեցինք «ապրիլեան» եղեռնը, իսկ genocide բառի «յայտնագործութենէն» ետք սկսանք երկրէ երկիր մարաթօնեան վազքով հայկական ??? ցեղասպանութեան ճանաչում աղաղակել:

Այսինքն ի՞նչ. Եթէ ցեղասպանութիւն չէ, ուրեմն ՄԱՐԴԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆ չէ՞: Հետեւաբար ՄԱՐԴԿՈՒԹԵԱՆ ԴԷՄ ՈՃԻՐ:

Ցեղասպանութիւն բառի ստեղծագործութենէն առաջ գոյութիւն չունէ՞ր միջազգային պայմանադրութիւն, որու հիմամբ դատապարտելի էին ոճրային  հակամարդկային  գազանութիւնները  . . . :

  • Ժընէվի ՊայմանադրութիւններըGeneva Conventions – 1864, 1906, 1929, 1949 – սահմանեցին միջազգային իրաւունքի չափանիշները պատերազմական իրադրութեան ընդմէջ մարդկային վերաբերմունքի առնչութեամբ:

  • Լահէյի ԽորհրդաժողովներըThe Hague Conventions – 1899, 1907 – ներշնչման աղբիւր ունեցան Ժընէվի Պայմանադրութիւնները, ուր կրկնուեցան, բայց առաւելաբար նշուեցան պատերազմի զէնքերու գործածութիւնները:

  • Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Լիպըրի ՕրինագիրքըLieber Code – 1863, Ապրիլ 24 – ներշնչման աղբիւր եղաւ Լահէյի Խորհրդաժողովներուն, դարձեալ կանոնադրելով պատերազմական օրէնքի դրոյթները, քաղաքացիներու եւ սեփականութեան ապահովութեան վերաբերեալ, մեղանչումներու վերաբերեալ, բանտարկեալներու, մարդասպանութիւններու եւ զինադադարներու վերաբերեալ, եւյլն:

Նշեալ կանոնադրութիւններն ու պայմանադրութիւնները թէեւ ուղղակիօրէն չեն առնչուած ցեղասպանական ոճիրին՝  վասն որոյ մարդ գիտունը սկսաւ հետեզհետէ զարգանալ տակաւին 20րդ դարակէսէն, ուր հրապարակ նետուեցաւ «ցեղասպանութեան արգելման» ՄԱԿեան պայմանադրութիւնը (1948թ.), բայց «մարդկութեան դէմ ոճիրի» ՀՌՈՎՄեան ԿանոնագրութեանRome Statute (1998թ.) սահմանումը, արդէն իսկ քաղուածք մըն էր ՆԻՒՐԵՄՊԵՐԿեան ՊայմանագրիNuremberg Charter (1945թ.), որու 6րդ  յօդուածը  կը  հաստատէ .

II. JURISDICTION AND GENERAL PRINCIPLES

Article 6.

(c) CRIMES AGAINST HUMANITY: namely, murder, extermination, enslavement, deportation, and other inhumane acts committed against any civilian population, before or during the war; or persecutions on political, racial or religious grounds in execution of or in connection with any crime within the jurisdiction of the Tribunal, whether or not in violation of the domestic law of the country where perpetrated.

Բ. ԻՐԱՒԱՍՈՒԹԻՒՆ ԵՒ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ՍԿԶԲՈՒՆՔՆԵՐ

Յօդուած 6.

(գ) ՄԱՐԴԿՈՒԹԵԱՆ ԴԷՄ ՈՃԻՐՆԵՐ: Այսինքն, սպանութիւն, բնաջնջում, գերութիւն, տարագրութիւն, եւ այլ անմարդկային ակտեր որեւէ քաղաքացիական բնակչութեան դէմ գործադրուած՝ պատերազմէն առաջ կամ ընթացքին: Կամ հալածանքներ՝ քաղաքական, ցեղային կամ կրօնական հիմունքներով՝ ի կատարումն, կամ որեւէ ոճիրի կապակցութեամբ՝ Դատարանի իրաւասութեան սահմանին մէջ, ի խախտումն երկրի ներքին օրէնքին կամ ոչ, որտեղ գործադրուած է»:

Նիւրեմպերկի Պայմանագրի (1945թ.) «Մարդկութեան դէմ Ոճիրներու» բաղկացուցիչ այս եղելութիւնները իրենց կարգին արմատաւորուած էին Լահէյի Բ. Պայմանադրութեան (1907թ.) մէջ, իբրեւ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ՈՃԻՐՆԵՐ՝  յօդուածներ. 46, 50, 52, 56:

Նոյն դրոյթները օգտագործուած էին Ժընէվի Գ. Խորհրդաժողովին (1929թ.).  յօդուածներ  2, 3, 4, 46, 51:

Մայիս 24, 1915ին Երրեակ Համաձայնութիւնը – Triple Entente,կ՛ազդարարէ  Օսմանեան  Կայսրութիւնը, որ  «Թուրքիոյ ոճիրներուն … ի տես՝ ընդդէմ մարդկութեան եւ քաղաքակրթութեան … Դաշնակից կառավարութիւնները հրապարակաւ կը յայտնէն … որ անոնք անձնապէս պատասխանատու պիտի նկատեն … Օսմանեան կառավարութեան բոլոր անդամները նաեւ իրենց գործակալները, որոնք  մասնակցած  են  նման  ջարդերուն»:

Բնականաբար  ընդդէմ  հայոց:

Մուտրոսի Զինադադարէն ետք (Յունուար 1919թ.) Փարիզի Խաղաղութեան Խորհրդաժողովի նախօրէին կեանքի կը կոչէն Պատասխանատուութիւններու եւ Պատժամիջոցներու Յանձնաժողովը – The  Commission  on  Responsibilities  and  Sanctions.

Սեւրի Դաշնագիրը (1920թ.) յաւելեալ յօդուածներով կ՛ամրացուի «Պատասխանատուութեան» յանցաւորութեան առումով, գլխաւորաբար Յօդուած 230, որով Թրքական կառավարութիւնը կը պարտադրուի Դաշնակից Ուժերուն յանձնելու ջարդերու հեղինակներ, եւ որոնք իրաւունք կը վերապահեն կազմելու համապատասխան Գերագոյն Դատարան  մը:

Այսինքն բնականաբար Միջազգային տարողութիւն ունեցող Դատարան, զոր պիտի բանէր քրէական ոճիրներու պատժակիրարկման գնով:

Այս դատական կառոյցի հաստատումը չէր վերաբերելու միայն հայերու դահիճներուն, այլ միւս համայնքներուն եւ ազգութիւններուն եւս:

Լոզանի Դաշնագիրը (1923թ.) ոչ Հայաստանի Հանրապետութիւնը կը նշէ, ոչ իսկ դատապարտման ենթարկելու հրամայականները: Որովհետեւ այդ Դաշնագրին կցուած ըլլալով Ընդհանուր ներման Յայտարարութիւնը – Declaration  of  Amnesty,  1 Օգոստոս 1914-էն  20 Նոյեմբեր 1922 կատարուած բոլոր օրինազանցութիւններու հեղինակները  թողութիւն  կը  ստանային:

Այսպիսով, Սուլթանական ապա Երիտասարդական ու ժառանգորդ Քեմալական Թրքաստանը ամբողջովին կը վաստկի Դաշնակիցներու համակրանքը, որոնց քաղաքական եւ աշխարհառազմավարական – geostrategic հաշիւները ոտքի տակ կառնեն տակաւին երէկուայ հայոց դէմ իրագործուած ջարդերու դատապարտման բացագանչութիւնները:

Հայկական հարցը Սան Սթեֆանօ (1878թ.), Պերլին (1878թ.), Սեւր (1920թ.), Լոզան (1923թ.) վեհաժողովներու եւ դաշինքներու առընթեր կը կոխկռտուի քաղաքական, աշխարհաքաղաքական եւ աշխարհառազմավարական  տողանցքներու  տակ:

Այսօրուայ  վիճակը  նոյնն  է,  եւ  արդիւնքը  ակնառու: Չկայ  հակակշիռ – counterpoise   հայկական    ՈՒԺ:

ՅՕԴՈՒԱԾՆԵՐԷ   ՔԱՂՈՒԱԾՔՆԵՐ

http://maratoug.com/archives/4575       ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆԸ   ՀԱՅԿԱԿԱ՞Ն  Է

http://maratoug.com/archives/5550       100ամեակի  ՍԱՏԱՆԱՅԱՊԱՇՏՈՒԹԻՒՆ  

http://maratoug.com/archives/5702       ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ  «ՃԱՆԱՉՈՒՄՆԵՐՈՒ»  ՓԱՐԻՍԵՑԻՈՒԹԻՒՆՆԵՐԸ 

ՖԻԼԻՓ   ՍԱՍՈՒՆ                                                                        

 Ապրիլ  25,  2015

 

cain and abelkill

cain and abelkill

                                               ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ

                                              «ՃԱՆԱՉՈՒՄՆԵՐՈՒ»

                                         ՓԱՐԻՍԵՑԻՈՒԹԻՒՆՆԵՐԸ

                                                    P H A R I S A I C

                                                « RECOGNITIONS »

                                               OF  THE  GENOCIDE

ARMENIA - ENGLAND - TURKEY - John_Bull_Hated_to_Drop_His_Bundle

                                                          IMAGE  –  JOHN  BULL  –  1895    /   ՊԱՏԿԵՐ՝    ՃՕՆ  ՊԻՒԼԼ    1895                                                                                                                      THE  WOMAN  IS  ARMENIA     /    ԿԻՆԸ   ՀԱՅԱՍՏԱՆՆ   Է                                                                                                                       ” ENGLAND’S  COMMERCIAL  INTERESTS  IN  THE  ORIENT ”                                                                                                                          ” ԱՆԳԼԻՈՅ  ԱՌԵՒՏՐԱԿԱՆ  ՇԱՀԵՐԸ  ԱՐԵՒԵԼՔԻ  ՄԷՋ “

1965 – 2014 թուականներուն 23 երկիրներ հայերու դէմ բանեցուած մարդկութեան դէմ ոճիրը իրենց ընդունած որոշումներով ճանչցան իբրեւ   ցեղասպանութիւն:

Այսինքն, կէս դարու ժամանակահատուածի մէջ, ՄԱԿ կոչեցեալ Աստուածաշնչեան գազանի (ՅԱՅՏՆՈՒԹԻՒՆ ՅՈՎՀԱՆՆՈՒ 17:11) գրեթէ  200  անդամ  երկիրներու  ջնջին  տոկոսը:

Ֆրանսահպատակ հայ մտաւորական մը ատենին եղելութիւնը որակեց « avalanches des reconnaissances du Génocide »« Ցեղասպանութեան ճանաչումներու  ձիւնակոյտեր » . . .

Հիմա եթէ նկատի ունենանք այդ «ճանաչումներու ձիւնակոյտերը», անպայմանօրէն պիտի ունենանք  փարիսեցիութիւններու  ձիւնակոյտեր:

Ցեղասպանութիւն բառը երբեւէ չէ հրապուրած զիս, ինչպէս բացայայտած եմ    ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆԸ    ՀԱՅԿԱԿԱ՞Ն    Է    յօդուածով:

Հարցը արատաւորուած է այն բանով, որ ցեղասպանութիւնը ճանաչել տալու  հայկական  պայքարը   ???    ինքնին ձախողութիւնfiasco  մըն է,   որու   փաստը   այսօրուայ   100ամեակն   է:

Ջայլամ պէտք է ըլլալ չուզել տեսնալու համար 20րդ դարավերջին կատարուած  ցեղասպանութիւններու  դատապարտումները ՅԱՏՈՒԿ ԴԱՏԱՐԱՆՆԵՐՈՎ:

Բայց ո՞վ ըսաւ որ մենք ջայլամ ենք:  Քաւ լիցի, մենք աւելի փոքր ենք՝ հաւ:

Ժամանակին երբ ցեղասպանութեան ճանաչման համար  Զինեալ Պայքար   մղող   ԲԱՆԱԿ   մը  կազմուեցաւ, գլխաւոր ընդդիմադիրները հանդիսացան  ՈՉ  ԹԷ  ԹՈՒՐՔԵՐԸ,  այլ հայ հաւ աշխարհի վիշապները: Անոնք ոգի ի բռին լծուեցան ի սպառ ոչնչացնելու այդ Կառոյցը: Եւ յաջողեցան:  Յաջողեցան, ներքին փտութեամբgangrene,  Եւրոպական,  Սովետական  ու  Ամերիկեան  ուղարկուած  գործակալներու անուղղակի  համագործակցութեամբ  . . . :  Ու  վիշապագլուխը  վաղեմի փորձառութիւն ունեցած  հայկական  դաւաճանական  դաշնակցութիւնն   էր,  զոր  ամէնայն  վարնոցութեամբ  իր  վրայ  կը  կրէ   յեղափոխական    անուանումը:

Ասիկա է, որ ԲԱՆԱԿ-ԱՍՊԱՆ պայքարի լծուեցաւ: Պայքար՝ իրենք զիրենք ածխացնելու մարզուած հոսկէ հոնկէ հաւաքուած ջահելներով չգիտեմ  ինչիս  Արդարութեան  Մարտիկներ   եւ ինչ-ինչ անուանց տակ:

Այսօր, հաւ աշխարհի բոշաները բազմատեսակ կառոյցներով լծուած են իրենց  մասնագիտական  արհեստով՝   օտարալիզութեամբ:

Ճանաչել  զմարդասպանութիւնն  մեր  պապերու,  որ  ցեղասպանութիւն  է:

???

Եւ  պիտի  պայքարին  եղեր  մինչեւ  որ  ամբողջ  աշխարհը  ճանչնայ  ??? 

Այսինքն ի՞նչ. Եթէ ցեղասպանութիւն չէ, ուրեմն ՄԱՐԴԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆ  չէ՞:   Հետեւաբար   ՄԱՐԴԿՈՒԹԵԱՆ   ԴԷՄ   ՈՃԻՐ:

Ցեղասպանութիւն  բառի  ստեղծագործութենէն  առաջ  գոյութիւն չունէ՞ր  միջազգային  պայմանադրութիւն,  որու  հիմամբ դատապարտելի  էին  ոճրային    հակամարդկային    գազանութիւնները . . . :

  • Ժընէվի ՊայմանադրութիւններըGeneva Conventions – 1864, 1906, 1929, 1949 – սահմանեցին միջազգային իրաւունքի չափանիշները պատերազմական իրադրութեան ընդմէջ մարդկային վերաբերմունքի   առնչութեամբ:

  • Լահէյի ԽորհրդաժողովներըThe Hague Conventions – 1899, 1907 – ներշնչման աղբիւր ունեցան Ժընէվի Պայմանադրութիւնները, ուր կրկնուեցան, բայց առաւելաբար նշուեցան պատերազմի զէնքերու գործածութիւնները:

  • Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Լիպըրի Օրինագիրքը – Lieber Code – 1863, Ապրիլ 24 – ներշնչման աղբիւր եղաւ Լահէյի Խորհրդաժողովներուն, դարձեալ կանոնադրելով պատերազմական օրէնքի դրոյթները, քաղաքացիներու եւ սեփականութեան ապահովութեան վերաբերեալ, մեղանչումներու վերաբերեալ, բանտարկեալներու, մարդասպանութիւններու եւ զինադադարներու վերաբերեալ, եւյլն:

Նշեալ կանոնադրութիւններն ու պայմանադրութիւնները թէեւ ուղղակիօրէն չեն առնչուած ցեղասպանական ոճիրին՝ վասն որոյ մարդ գիտունը սկսաւ հետեզհետէ զարգանալ տակաւին 20րդ դարակէսէն, ուր հրապարակ նետուեցաւ «ցեղասպանութեան արգելման» ՄԱԿեան պայմանադրութիւնը (1948թ.), բայց «մարդկութեան դէմ ոճիրի» ՀՌՈՎՄեան ԿանոնագրութեանRome Statute (1998թ.) սահմանումը, արդէն իսկ քաղուածք մըն էր ՆԻՒՐԵՄՊԵՐԿեան ՊայմանագրիNuremberg Charter (1945թ.), որու 6րդ յօդուածը կը հաստատէ .

II. JURISDICTION AND GENERAL PRINCIPLES

Article 6.

(c)CRIMES AGAINST HUMANITY: namely, murder, extermination, enslavement, deportation, and other inhumane acts committed against any civilian population, before or during the war; or persecutions on political, racial or religious grounds in execution of or in connection with any crime within the jurisdiction of the Tribunal, whether or not in violation of the domestic law of the country where perpetrated.

http://avalon.law.yale.edu/imt/imtconst.asp

Բ.  ԻՐԱՒԱՍՈՒԹԻՒՆ  ԵՒ  ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ  ՍԿԶԲՈՒՆՔՆԵՐ

Յօդուած 6.

(գ) ՄԱՐԴԿՈՒԹԵԱՆ ԴԷՄ ՈՃԻՐՆԵՐ: Այսինքն, սպանութիւն, բնաջնջում, գերութիւն, տարագրութիւն, եւ այլ անմարդկային ակտեր որեւէ քաղաքացիական բնակչութեան դէմ գործադրուած՝ պատերազմէն առաջ կամ ընթացքին: Կամ հալածանքներ՝ քաղաքական, ցեղային կամ կրօնական հիմունքներով՝ ի կատարումն, կամ որեւէ ոճիրի կապակցութեամբ՝ Դատարանի իրաւասութեան սահմանին մէջ, ի խախտումն երկրի ներքին օրէնքին կամ ոչ, որտեղ գործադրուած է»:

Նիւրեմպերկի Պայմանագրի (1945թ.) «Մարդկութեան դէմ Ոճիրներու» բաղկացուցիչ այս եղելութիւնները իրենց կարգին արմատաւորուած էին Լահէյի Բ. Պայմանադրութեան (1907թ.) մէջ, իբրեւ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ՈՃԻՐՆԵՐ՝   յօդուածներ.  46, 50, 52, 56:

Նոյն դրոյթները օգտագործուած էին Ժընէվի Գ. Խորհրդաժողովին (1929թ.). յօդուածներ 2, 3, 4, 46, 51:

http://avalon.law.yale.edu/imt/judlawre.asp

ԴԱՏԱԿԱՆ   ՀԻՄՈՒՆՔՆԵՐ

Մայիս 24, 1915ին Երրեակ Համաձայնութիւնը – Triple Entente, կ՛ազդարարէ Օսմանեան Կայսրութիւնը,  որ  «Թուրքիոյ  ոճիրներուն … ի տես՝ ընդդէմ մարդկութեան եւ քաղաքակրթութեան … Դաշնակից կառավարութիւնները հրապարակաւ կը յայտնէն … որ անոնք անձնապէս պատասխանատու պիտի նկատեն … Օսմանեան կառավարութեան բոլոր անդամները նաեւ իրենց գործակալները, որոնք մասնակցած են նման ջարդերուն»:

Բնականաբար  ընդդէմ  հայոց:

“In the view of these…crimes of Turkey against humanity and civilization…the Allied governments announce publicly… that they will hold personally responsible… all members of the Ottoman government and those of their agents who are implicated in such massacres.

Մուտրոսի Զինադադարէն ետք (Յունուար 1919թ.) Փարիզի Խաղաղութեան Խորհրդաժողովի նախօրէին կեանքի կը կոչէն Պատասխանատուութիւններու եւ Պատժամիջոցներու Յանձնաժողովը – The  Commission  on  Responsibilities  and  Sanctions.

Սեւրի Դաշնագիրը (1920թ.) յաւելեալ յօդուածներով կ՛ամրացուի «Պատասխանատուութեան» յանցաւորութեան առումով, գլխաւորաբար Յօդուած 230, որով Թրքական կառավարութիւնը կը պարտադրուի Դաշնակից Ուժերուն յանձնելու ջարդերու հեղինակներ, եւ որոնք իրաւունք կը վերապահեն կազմելու համապատասխան Գերագոյն Դատարան մը:

Այսինքն բնականաբար Միջազգային տարողութիւն ունեցող Դատարան, զոր պիտի բանէր քրէական ոճիրներու պատժակիրարկման գնով:

Այս դատական կառոյցի հաստատումը չէր վերաբերելու միայն հայերու դահիճներուն,  այլ  միւս  համայնքներուն  եւ  ազգութիւններուն  եւս:

Լոզանի Դաշնագիրը (1923թ.) ոչ Հայաստանի Հանրապետութիւնը կը նշէ, ոչ իսկ դատապարտման ենթարկելու հրամայականները: Որովհետեւ այդ Դաշնագրին կցուած ըլլալով Ընդհանուր ներման Յայտարարութիւնը – Declaration of Amnesty, 1 Օգոստոս 1914-էն 20 Նոյեմբեր 1922 կատարուած բոլոր օրինազանցութիւններու հեղինակները  թողութիւն  կը  ստանային:

Այսպիսով, Սուլթանական ապա Երիտասարդական ու ժառանգորդ Քեմալական Թրքաստանը ամբողջովին կը վաստկի Դաշնակիցներու համակրանքը, որոնց քաղաքական եւ աշխարհառազմավարական – geostrategic  հաշիւները ոտքի տակ կառնեն տակաւին երէկուայ հայոց դէմ իրագործուած ջարդերու դատապարտման բացագանչութիւնները:

Տե՛ս     Genocide in International Law – William A. Schabas,  p. 22

Եւ        International Criminal Law, Third Edition – M. Cherif Bassiouni,  p.444

Եւ        The Genocide against the Armenians 1915-1923

            and the relevance of the 1948 Genocide Convention

            by    Alfred de Zayas

Նաեւ    http://www.newworldencyclopedia.org/entry/Armenian_Genocide

Հայկական հարցը Սան Սթեֆանօ (1878թ.), Պերլին (1878թ.), Սեւր (1920թ.),  Լոզան  (1923թ.)  վեհաժողովներու եւ դաշինքներու առընթեր կը կոխկռտուի քաղաքական, աշխարհաքաղաքական եւ աշխարհառազմավարական  տողանցքներու  տակ:

Բայց  այս  դաւաճանութիւններու  պատճառը  ի՞նչ  է:  Թրքաց  միասեռական  պապայի  եւ  Անգլիոյ  գործակալ  Աթաթուրքի    հրեայ – մասոնական  արմատը:  Ինչպէս  իր  քաղաքական  հակառակորդ  Երիտասարդականները,  ու  անոնցմէ  առաջ  Համիտները  . . . :

Տես՝   

Masonic  Dictator  Mustafa  Kemal Ataturk  was  a  Doenmeh  Zionist  Jew       http://www.atajew.com/

Այսօրուայ վիճակը նոյնն է, եւ արդիւնքը ակնառու:   Չկայ  հակակշիռ  –  counterpoise    հայկական    ՈՒԺ:

ՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐԸ  –  RESOLUTIONS

Այստեղ կ՛օգտագործուին համարեա բոլոր Պետական եւ ոչ պետական հաստատութիւններու ՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐԸ ինչ կը վերաբերի հայոց դէմ իրագործուած մարդկութեան դէմ շարունակական ոճիրներուն:

Նկատի առնուած են կարեւոր հատուածները իրենց հայերէնի թարգմանութիւններով՝ ժամանակի ընթացքին աւելնալով ու սրբագրուելով:

ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹԵԱՆ ՀԵՂԻՆԱԿԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆԸ ՎԵՐԱՊԱՀՈՒԱԾ Է:

ԻՆՉՊԷՍ  ԲՈԼՈՐ  ՅՕԴՈՒԱԾՆԵՐՈՒ  ՊԱՐԱԳԱՅԻՆ:

Նկատի ունենալով, որ հայկական որեւէ կառոյց տրամադիր չէ եղած նման կարեւորագոյն փաստաթուղթերու թարգմանական աշխատանքներու լծուիլ, հետեւաբար հաւ հասարակութիւնը ընչազուրկ է Ցեղասպանութեան   «ճանաչումներու»   Փարիսեցիութիւններէն:

Պատճառը կու գայ այն բանէն, որ հայկական կառոյցներու համար արդէն իսկ հաւ հայը օտարացած է, ու առաւելաբար կը տիրապետէ օտար  լեզուին:

ՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐԸ ընդհանուր առմամբ քաղաքական որոշակի պատգամներ են առանց Թուրքն ու Թուրքիան մատնանշելու: Այլոց պարագային թաքուն պատգամներ են – coded messages ի նպաստ Թուրքերուն:

Բացայայտ   է   սիոնիզմի   շաքալ   Ֆրանսայի   Փարիսեցիական «ճանաչումը»:

Կան խառնշտկուած մեկնաբանութիւններով հակասական Որոշումներ, ինչպէս Եւրոպական Խորհրդարանի (1987թ.), կան նաեւ սակաւ Որոշումներ որտեղ պատմական իրականութեանց շուրջ արդարացի գնահատականներ զետեղուած են, ինչպէս Ժողովուրդներու Մշտական Ատեանի  (1984թ.):

Ընդհանրապէս պաշտօնական կապերը նշուած են, բայց որովհետեւ անհնար է պետական բոլոր պատկան կայքերու էջերը ունենալ, ուստի վերջաւորութեան տեղ գտած են հայկական որոշ կառոյցներու կապերը: Անոնք սակայն նկատի առած են  նոյնիսկ  ցեղասպանութեան  ճանաչման  հետ  առնչութիւն  չունեցող  «որոշումներ»,  որպէսզի  երկարեն  ցուցակն  ու  տարիները:

«ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆ»   «ՃԱՆՉՑԱԾ»   ՊԵՏՈՒԹԻՒՆՆԵՐ

1965թ. (22 Ապրիլ) Ուրուգուա (Ուրուկուէյ)

1975թ. (9 Ապրիլ) Միացեալ Նահանգներ

1975թ. (24 Ապրիլ) Կիպրոս

1980թ. (27 Մարտ) Գանատա – Օնթարիօ

1993թ. (5 Մայիս) Արժանթին

            (2003թ. (20 Օգոստոս) Արժանթին     (2004թ.  Արժանթին)                                                                                                 (2005թ. (20 Ապրիլ) Արժանթին    (2006թ. (15 Յունուար) Արժանթին)

1995թ. (14 Ապրիլ) Ռուսական Դաշնութիւն

1996թ. Գանատա

            (2002թ. (13 Յունիս) Գանատա)

1996թ. (25 Ապրիլ) Յունաստան

1997թ. (17 Ապրիլ) Աւստրալիա,  Նոր  Հարաւ  Կալլես

                                                               (Նիւ  Սաութ  Ուէյլզ)

(2009թ. (30 Ապրիլ) Հարաւային Աւստրալիա)

1998թ. (26 Մարտ) Պելճիքա

1998թ. (29 Մայիս) Ֆրանսա

             (2000թ. (7 Նոյեմբեր) Ֆրանսա)

2000թ. (29 Մարտ) Շուէտ

             (2010թ. (11 Մարտ) Շուէտական Խորհրդարանի Որոշում)

2000թ. (11 Մայիս) Լիբանան

2000թ. (17 Նոյեմբեր) Իտալիա

2003թ. (16 Դեկտեմբեր) Զուիցերիա

2004թ. (30 Նոյեմբեր) Սլովաքիա

2004թ. (21 Դեկտեմբեր) Հոլանտա

2005թ. (19 Ապրիլ) Լեհաստան

2005թ. (15 Յունիս) Գերմանիա

2005թ. (14 Յուլիս) Վէնէզուէլա

2005թ. (15 Դեկտեմբեր) Լիթուանիա

2007թ. (5 Յունիս) Չիլէ

2014թ. (26 Նոյեմբեր) Պոլիվիա

2015թ. (26 Մարտ) Սպանիա, ք. Փինթօ եւ ք. Չիրիվեյյա

2015թ. (14 Ապրիլ) Չեխիա

«ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԻՒՆ»  «ՃԱՆՉՑԱԾ»

ՈՉ  ՊԵՏԱԿԱՆ  ԿԱՌՈՅՑՆԵՐ

1983թ. (10 Օգոստոս) Եկեղեցիներու Համաշխարհային Խորհուրդ

1984թ. (16 Ապրիլ) Ժողովուրդներու Մշտական Ատեան

1985թ. (5-30 Օգոստոս) Միացեալ Ազգերու Փոքրամասնութիւններու Պաշտպանութեան եւ Խտրականութեանց Արգելման Ենթայանձնաժողով

1987թ. (18 Յունիս) Եւրոպական Խորհրդարան

1989թ. (7 Նոյեմբեր) Ամերիկեան Հրեական Ժողովքներու Միութիւն

1996թ. (24 Ապրիլ) Քիւրտիստանի Վտարանդի Խորհրդարան

1998թ. (24 Ապրիլ) Եւրոպական Խորհուրդ

1998թ. (16 Մայիս) Մարդկային Իրաւանց Լիկայ

2007թ. (13 Յուլիս) Ցեղասպանագէտներու Միջազգային Ընկերակցութիւն

1965թ. (22 Ապրիլ) Ուրուգուա (Ուրուկուէյ)

http://issuu.com/causaarmenia/docs/asambleagral20abr65_ley13326_/3

« DIA DE RECORDACION DE LOS MARTIRES ARMENIOS »

« Հայ  նահատակներու  յիշատակութեան  օր »

« Day of Remembrance of the Armenian martyrs »

 ՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐԸ    ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ՝       http://maratoug.com/archives/5702

cain and abelkill

                                 ՀԱՅԿԱԿԱՆ  ԴԱՒԱՃԱՆՈՒԹԻՒՆ

                                                                ԵՒ

                                                 ՀԱԿԱՀԱՅ  ՋԱՐԴ

Փետրուար  ամսի  համար  իմ  ուշադրութիւնը  պիտի  կեդրոնացնեմ  երկու  իրողութեանց  վրայ:

                                         ԱՆԴՐԱՆԻԿ   ՋՕՐԱՎԱՐ

                                                               ԵՒ

                             ԱԶՐՊԷՅՃԱՆԻ   ՀԱԿԱՀԱՅ   ՋԱՐԴԵՐ

ԱՆԴՐԱՆԻԿ

150 տարի առաջ (Փետրուար 1865թ.) հայկական աշխարհի մէջ ծնաւ մի մանուկ, որու պատուին հերոսական ի՜նչ ի՜նչ երգեր ցօնուեցան հետագային, զորս մինչեւ օրս չեն դադրած իրենց արծուաթռիչ ազդեցութիւնը բանեցնել հայաբնակ ամբողջ երկրային տարածքի վրայ:

Ան, հայկական ազատագրական պայքարի խորհրդանիշը եղաւ, դիւցազնական տիպար,  որ միջազգային ու ներհայկական դաւաճանութեան խոր կսկիցով իր հոգին աւանդեց օտար հողի վրայ՝  այսօրուայ հայութեան երկրորդ հայրենիք՝  Ամերիկայի մէջ  (1927թ.):

Անդրանիկ, հայոց դէմ ի գործ դրուող ջարդի տարիներուն ջարդարար թուրքերու ձեռքը համբուրող նորաստեղծ «անկախ»  պետականութեան կուսակցական պարագլուխներու կողմէ կը հետապնդուի:  Այն խմբակցութեան, զոր ամենայն խայտառակութեամբ իր վրայ կրած էր «յեղափոխական»  անուանումը:  Առնուազն  հետագայ ժամանակաշրջանին  այդպիսին  փաստեց  ըլլալ  այդ      հայ  դաւաճանական  դաշնակցութիւնը:

Անոնք ոչ միայն Անդրանիկը թուրքերուն յանձնելու տակնուվրայութեան մատնուեցան, այլեւ միեւնոյն ատեն ընդդիմացան, որպէսզի Անգլիացիներու հոգեհատոր Ազրպէյճանցիներու դէմ անգամ ուղղուած զէնքը վար առնէ … :

Բնականաբար մասոնականութեան հայկական այս ղեկավարութիւնը իրենց թաքուն հրահանգները կը ստանային Անգլիական վաղուց ձեւաւորուած Ռոտչայլտ-ական / Rothschild արմատներէն, որպէսզի յանկարծ չյանդգնին թրքաց դէմ մարտնչելու հովերով գինովնալու, քանզի այդպիսով կարելի պիտի ըլլար յաջողեցնել ապագայ վտանգ ներկայացնող ռուսական «պոլշեւիկեան» կայսրութեան դէմ պարիսպ կանգնեցնելու նախապատրաստութիւնները՝  նոյնինքն ջարդուած հայերու  մնացորդաց  հայրենիքով  եւս:

ԾՐԱԳՐԻ ՔԱՐԵՐԸ ՏԱՊԱԼԵՑԱՆ ՌՈՒՍԱԿԱՆ ՄԱՍՈՆԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ  ԿՈՂՄԷ:

Այս դաւաճանական ակտը որեւէ կերպ կարելի չէ թաքցնել  «թրքական սալի  եւ  ռուսական  մուրճի»   յերիւրանքով:

Ուստի աւելի ճիշտ պիտի ըլլայ ընդունիլ՝

ռուսական  մուրճ  +  թրքական  սալ  +  հայկական  դաւաճանութիւն  =  հայութեան  նահատակութիւն:

Անդրանիկ զօրավար մինչեւ կեանքի վերջը մնաց հաւատարիմ այն սրբազան գաղափարին, որով թրծուած էր տարիներու ընթացքին՝  այսինքն   ՄԱՐՏԱԿԱՆ   ՄԱՐԴՈՒ  ԿԵՐՊԱՐԻՆ:

Մարդ, որ ինքզինքին չվերագրեց որեւէ թռչող հաւքի թեւերով թռչելու հաւակնութիւնը ունենալով՝  նետուելու իր նկարագրին անյաղորդ քաղաքական դաշտ: Այսօր շատ են այնպիսիները, որոնք քաղաքական բազմապիսի պարաններու վրայ փահլէվանութիւն կ՛ընեն՝  ինքնակոչուելով  որպէս  «հայապաշտպաններ» . . . :

ԱՆԴՐԱՆԻԿԻ  վշտոտ փորձառութեան վերաբերեալ կը նախընտրեմ տեղ տալ, ձեր ուշադրութիւնը հրաւիրելով հետաքրքրական մի յօդուածի վրայ, որ օգտագործելով քաղաքագէտ հայորդու վկայագրութիւնը, չափազանցօրէն պատշաճ կերպով կը նկարագրէ  Անդրանիկի  դաւաճանուած  զոհաբերութիւնը:

ՏԵ՛Ս   «ԶՈՐԱՎՈՐ  ԱՆԴՐԱՆԻԿ»  ՀԱՅԱԳԻՏԱՐԱՆ  ՀԱՅԱՍՏԱՆ

http://www.hayagitaran.info/2013/12/%D5%A6%D5%B8%D6%80%D5%A1%D5%BE%D5%B8%D6%80-%D5%A1%D5%B6%D5%A4%D6%80%D5%A1%D5%B6%D5%AB%D5%AF/

ԱԶՐՊԷՅՃԱՆԱԿԱՆ  ՋԱՐԴԵՐ  ԸՆԴԴԷՄ  ՀԱՅՈՑ

AZERBAIJANI  MASSACRES  AGAINST  ARMENIANS

Ինչ կը վերաբերի երկրորդ խնդրին՝  ՄԱՐԴԿՈՒԹԵԱՆ ԴԷՄ ՈՃԻՐԻՆ, որ տեղի ունեցաւ Ազրպէյճանի մէջ՝  ճանչցուած իբրեւ Սումկայիթի ջարդեր . . .

27 տարի առաջ (Փետրուար 1988թ.), ամէն օր առաւելաբար ահաբեկուած կը զգայինք լուրերուն հետեւելով, որոնց բնութագրումը ոչնչով կը տարբերի այլ հանգրուաններուն գործուած բարբարոսութիւններէն, եւ որ նոյնպէս չէ արժանացած իրաւադատութեան՝  մարդկային իրաւանց պաշպան նկատուող գազաններու  կողմէ:

Ազրպէյճանցիներու թրքական ջարդերը  կրկնակիօրէն հաստատեցին այն իրողութիւնը, որ հայու դէմ որեւէ առիթ միշտ ու միշտ պիտի ծառայեցուի բնաջնջման սատանայապաշտական մեթոտներ կիրարկելու՝  սխալմամբ  մարդ  համարուող  հորդաներու  կողմէ:

Ի՞նչ երաշխիքներ կան յաջորդող եղեռնագործութիւններու առաջքը առնելու:

Եթէ 1915ը հայութեան դէմ ոչնչացման ծրագիրներու կարեւորագոյն թուականը համարուեցաւ, ապա 2015ը առաւել եւս պատճառ պիտի համարուի  ԲՈԼՈՐ  ժամանակաշրջաններու  ոճիրները  յիշատակելու:

Ազրպէյճանական  ջարդերու  նահատակներէն:

One of the martyrs of Azerbaijani massacres in Sumgait.

Avakyan-Lola

Lola Avagyan,  born in 1961.

Place of residence: Sumgait, block 45, 10/13, apt. 37
On February 29th, 1988 after her apartment was attacked, Avagyan was undressed and taken to the street. They made her dance, stabbed her with knives, cut her breast, stuck her body with lit cigarettes, and raped her. After death the body was mutilated; relatives recognized her by the little finger. Her father, Pavel Manvelyan said he had been in three morgues in Sumgait, Baku and Mardakyans (20 km away from Baku), and found body of his daughter in Mardakyans; she was number 71 among other corpses. Pavel Manvelyan testified in Moscow and signed the testimony. He has seen more than 100 piled dead bodies in three morgues. L. Avagyan’s husband, Alexander Avagyan was beaten within an inch of his life.

Լոլա Աւագեան. Ծնեալ 1961թ.:

Բնակավայր՝  Սումկայիթ, տնաշարք 45, 10/13, հրկբ. 37:  Փետրուար 29ին, 1988թ., իր բնակարանը յարձակման ենթարկուելէ ետք, Աւագեան մերկացուեցաւ ու փողոց տարուեցաւ: Ուղեղալուաց եւ վայրագ ամբոխը պարել կու տան զինք, կը դաշունահարէն, կուրծքը կը կտրեն, ծխախոտներով մարմինը կը վառեն, ու կը բռնաբարեն: Մահուընէ ետք, մարմինը հաշմուած էր. Ծանօթները կը ճանչնան զինք ճկոյթ մատէն:  Իր հայրը, Պավէլ Մանուէլեան, ըսաւ թէ երեք դիարաններ եղած էր՝  Սումկայիթ, Պաքու եւ Մարտակեան (20քմթ. Հեռու Պաքուէն), եւ իր աղջկան մարմինը գտած էր Մարտակեան, որտեղ այլ դիակներու կարգին թիւ 71-ն էր: Պավէլ Մանուէլեան կը հաստատէ Մոսկուայի մէջ ու կը ստորագրէ վկայութիւնը: Ան տեսած էր 100-է աւելի ցցահարուած դիակներ երեք դիարաններուն մէջ:  Լ. Աւագեանը 6 ամսական յղի էր:  Ամուսինը՝  Ալեքսանտր Աւագեան, ծեծի ենթարկուած էր մինչեւ ի մահ:

Տե՛ս  –  THE  SUMGAIT  SYNDROME.

             ANATOMY  OF  RACISM  IN  AZERBAIJAN

ՍՈՒՄԿԱՅԻԹԻ  ԱԽՏԱՆՇԱՆԸ.

ԱԶՐՊԷՅՃԱՆԻ  ՑԵՂԱՊԱՇՏՈՒԹԵԱՆ  ԿԱԶՄԱԽՕՍՈՒԹԻՒՆ

 

ԶԳՈՒՇՈՒԹԻՒՆ՝    ԶԳԱՅԱՑՈՒՆՑ    ՊԱՏԿԵՐՆԵՐ    ԿԱՆ

ԶԳՈՒՇՈՒԹԻՒՆ՝   ԶԳԱՅԱՑՈՒՆՑ   ՊԱՏԿԵՐՆԵՐ   ԿԱՆ

https://www.yumpu.com/en/document/view/11510514/the-sumgait-syndrome-anatomy-of-racism-in-azerbaijan-eng/8

Տե՛ս նաեւ, Եւրոպական Համայնքի որոշումը՝ Ազրպէյճանական ջարդերը դատապարտող ու Արցախը Հայաստանին միանալու իրաւունքը:

http://www.haut-karabagh.com/content_files/Resolution%20sur%20la%20situation%20en%20Arm%C3%A9nie%20sovi%C3%A9tique%2007%2007%201988.pdf

 

ՓՈԹՈՐԻԿ

 

cain and abelkill

 



Comments are closed.



Copyright © 2017 · All Rights Reserved · maratoug.com